آنچه باعث شد خشایار الوند جایگاه ثابتی به عنوان نویسنده فیلمنامه پیدا کند سریالهای طنز مختلفی بود که در تیم نویسندگان آن حضور داشت و شروع آنها هم با مجموعههای مهران مدیری بود. یک تیم نویسنده ۴ نفری وجود داشت که با هم مینوشتند و با همدیگر به موفقیتهای بسیار زیادی در عرصه نویسندگی سریال طنز پیدا کردند: پیمان قاسمخانی، مهراب قاسمخانی، امیر مهدی ژوله و خشایار الوند.



[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید] طبق معمول این سالهای انفجار اطلاعات و عصر ارتباطات، خبر بسیار کوتاه بود خشایار الوند به دلیل ایست قلبی درگذشت. ابتدا یک خبر در شبکههای اجتماعی پخش شد و بعد آرام، آرام تبدیل به یک طوفان شد که هر طرف را نگاه میکنی عکس خشایار الوند است و ابراز تاسف و ناراحتی از این کوچ نابهنگام.

خشایار الوند برادر سیروس الوند کارگردان قدیمی سینمای ایران و بالتبع عموی ماهور الوند بازیگر است، اتفاقا شروع کار جدی او در زمینه نویسندگی فیلمنامه با نوشتن فیلمنامه فیلم سینمایی «مزاحم» برای برادرش رقم میخورد.

اما بعدتر آنچه باعث شد خشایار الوند جایگاه ثابتی به عنوان نویسنده فیلمنامه پیدا کند سریالهای طنز مختلفی بود که در تیم نویسندگان آن حضور داشت و شروع آنها هم با مجموعههای مهران مدیری بود. یک تیم نویسنده ۴ نفری وجود داشت که با هم مینوشتند و با همدیگر به موفقیتهای بسیار زیادی در عرصه نویسندگی سریال طنز پیدا کردند: پیمان قاسمخانی، مهراب قاسمخانی، امیر مهدی ژوله و خشایار الوند.



الوند ۱۰ سریال با مهران مدیری کار کرده است که از مجموعههای طنز هر شبی یا اصطلاحا ۹۰ قسمتی در بین آنها به چشم میخورد (نقطه چین، شبهای برره، باغ مظفر، در حاشیه) تا سریالهای مناسبتی ایام عید (مرد هزار چهره، مرد دو هزار چهره) و سریالهای نمایش خانگی (گنج مظفر، قهوه تلخ، ویلای من، شوخی کردم). از مجموعههای با داستان طولانی تا آیتمهای کوتاه ۱۰ الی ۱۵ دقیقهای و در تمام این مقولهها موفق.

در دوازدهمین جشن «دنیای تصویر» یا «جشن حافظ» (سال ۱۳۹۰) وقتی که مهران مدیری جایزه بهترین بازیگر مرد کمدی تلویزیونی را برای «مرد دوهزار چهره» و «قهوه تلخ» دریافت کرد به روی سن اظهار کرد: «بار کار بر دوش دو نفر سنگین بود؛ آنها امیرمهدی ژوله و خشایار الوند، نویسندگان کارهستند. نوشتن برای ۳۵ بازیگر اصلی کاری بسیار سختی است و با عشقی که به برادران قاسمخانی دارم و با همکاریهای خوبی که با هم داشتیم تندیسم را به الوند و ژوله تقدیم میکنم.»

طیف گستردهای از سریالهای طنز در کارنامه خشایار الوند به چشم میخورد که مهران مدیری کارگردان آنها نیست، مهدی مظلومی (کمربندها را ببندیم)، محمد حسین لطیفی (ساخت ایران)، رامبد جوان (مسافران)، سامان مقدم (دیوار به دیوار ۱ و ۲)، بهروز شعیبی (گلشیفته) و در این اواخر تقریبا اکثر کارهای سیروس مقدم (پایتخت ۱، ۳، ۴، ۵ و علیالبدل).



ذکر همه این موارد نشانگر چند خصوصیت بارز خشایار الوند است: حرفهای، متعهد، منعطف و کاربلد، اگر چنین خصوصیاتی در یک نویسنده جمع نشده باشد نمیتوانست کارنامهای اینچنین پربار و پرکار داشته باشد.

بسیاری از دوستان و همکاران او آرامش، مهربانی، صبوری و خوشمشربی را از بارزترین خصوصیات خشایار الوند ذکر کردهاند.

پوریا ذوالفقاری (منتقد سینمایی) آخرین خاطره اش از الوند را چنین گفته است: «میگوید به بازیگران نقشهای فرعی سریالهای طنز زنگ میزنید و خبرشان را در مجلهتان کار میکنید. ولی با نویسنده همان سریال تماس نمیگیرید. میگویم همین جا پیاده میشوم. زحمت افتادی. دست میدهیم و میگویم فردا زنگ میزنم تلفنی مصاحبهای کنیم. با خنده میگوید نه. بذار دیرتر. اینجوری حس میکنم، چون این را گفتم و رساندمت زنگ زدی... میخندیم... میرود و این میشود آخرین دیدارمان. لعنت به این زندگی و واقعا از این فرهادکش فریاد...»

بسیار ناخوشایند و غمانگیز است چنین مطالبی را برای نویسندهای بنویسی که او با قلمش ساعات و زمان زیادی شادی و خنده برایت به همراه آورده است، این نوشتار ادای احترامی است به تمام آن لحظات شاد و خندههایی که خشایار الوند برای من رقم زده است، روحت شاد، مرد قلم شاد.